XML و XHTML 

از بیرون XML به مقدار زیادی  شبیه به XHML به نظر می رسد. پر از تگ ها، شاخص ها، و مقدارها. اما XML به جای اینکه فقط یک زبان برای ایجاد صفحات وب باشد. زبانی برای ایجاد کردن زبان های دیگر می باشد. شما می توانید با استفاده از XML زبان نشانه گذاری سفارشی خودتان را ایجاد کرده و از آ« برای قالب دهی سندهای تان استفاده کنید. زبان نشانه گذاری سفارشی شما شامل تگ هایی خواهد بود. که در عمل داده هایی که در آنها جای می گیرند را توصیف می کند.

قدرت XML در اینجا نهفته است : ارگ یک تگ داده ها را مشخص کند، آن داده ها برای سایر منظورها در درسترس قرار می گیرند. یک برنامه نرم افزاری می تواند به صورتی طراحی شود، که فقط اطلاعاتی که به آنها نیاز دارد را استخراج کره، آنها را با اطلاعات حاصل از سایر منابع ترکیب کرده و در نهایت ترکیب حاصل را به شکلی دیگر و برای منظور ی دیگر به صورت خروجی بفرستند. به جای اینکه اطلاعات برچسب دار در یک صفحه وب بر پایه HTML از دست بروند، آنها را می توان در صورت لزوم مورد استفاده مجدد قرار داد.

اما مثل همیشه، قدرت بهایی دارد. XML به اندازه HTML ساده گیر نیست. نرم – افزار مفسر XML لازم می داند که توجه دقیقی به بزرگی یا کوچکی حروف، علامت های نقل قول، تگ های پایانی و سایر جزئیات صرف شود. علاوه بر این، میلیاردها صفحه وب وجود دارند، که با HTML نوشته شده اند و میلیون ها سرور و مرورگر که می دانند چگونه آنها را بخوانند.

این راه حل کاملا هوشمندانه بود. W3C، HTML را به زبان XML نوشت. این زبان جدید تمام ویژگهای HTML را دارا بود و بنابراین هر مرورگری روی کره  زمین میتوانست آنها را درک کند و چون تمام الفبای فنی  آن از HTML می آمد کسانی، که HTML می دانستند فقط مجبور بودند چند قاعده دستوری پایه را یاد بگیرند تا بتوانند کارشان را به پیش ببرند و در عین حال چون زبان جدید از قواعد دستوری XML استفاده می کرد، تمام قدرت و قابلیت انعطاف XML را به همراه داشت و بنابراین یک زیر بنای کامل برای CSS محسوب می شد. این زبان جدید بهترین ها از هر دو جهان را داشت. نام  آن XHTML بود.

CSS وپشتیبانی مرورگرها

در حالی که  XHTMLوCSS یک ترکیب قدرتمند محسوب می شود، هنوز هم یک نقص کوچک وجود دارد،که طراحان وب را آزار می دهد: پشتیبانی مرورگرها. در حالی که اگر بخواهیم به صورت باری به هر جهت ضمیمه هایی را اضافه کنیم، این مشکل چندان به چشم نمی آید، اما وقتی که به مشخصه های جدی وپشتیبانی کامل از آنها می رسیم،هیچ مرورگری هنوز به طور کامل این وظیفه را انجام نمی دهد. با این حال ذکر این نکته اهمیت دارد،که راه درازی طی شده است.

Netscape 6 که کاملاً نسبت به روزهای به کارگیری دیوانه وار ضمیمه ها تغییر شکل داده است،حالا پشتیبانی خوبی از CSSرا ارائه می کند.با این حال خیلی بد است که کاربران پایۀ آن کمتر از1%کاربران وب را تشکیل می دهند.1.5 Firefox که از خاکسترهای سقوط Netsecape برخاست (اغلب با ققنوس و مرغ آتش در تاریخ کهن مقایسه می شود) همانند Opera 9 پشتیبانی عالی از CSS  را ارائه می کند و کاربران پایۀ آنها به صورت جهشی افزایش می یابد. به طور مداوم پشتیبانی از CSS را ارتقامی دهد. اگر چه هنوز هم تعدادی باگ های واضح وجود دارند و گاهی سبب به وجود آمدن شرایط ناخواسته ای می شوند.

در کل بیشتر کاربران از مرورگرهایی استفاده می  کنند، که به خوبی ازCSS پشتیبانی می کنند. اگر چه چند سال پیش ممکن بود تعداد کاربرانی که از مرورگرهای قدیمی استفاده می کنند سبب به تاخیر افتادن حرکت به سمتCSS می شدند وامروزه آن تعداد به کمتر از 5% تنزل پیدا کرده واین سقوط ادامه دارد.و حتی بسیاری از این کاربران ازInternet Explorer استتفاده کردند که پشتیبانی آن از CSS اگرچه خیره کننده نیست اما آنقدرها هم بد نیست.

به طور خلاصه، هیچ وقت مثل حالا برای حرکت مصمم به سمت CSS مناسب نبوده است.

XHTML درمقابل HTML: شما باید از کدام یک استفاده کنید؟

وحالامن یک چیز را تصدیق میکنم،من HTMLرررررا دوست داشتم،من فکر میکردم خیلی عالی است  که شما مجبور نباشید، ذهن تان را به نقطه گذاری ها مشغول کنید. شاید من ققط تنبل بودم،اما صادقاته اعتتقاد دارمکه بخشی از کاررا برای ما انحام میدادند ابت سبب ساده تر شدن نوشتن صفحات وب می شود و بنابرین همۀ ما به این روش عمل کردیم حالا،بعد از ایجاد شدن ده ها میلیارد صفحه وب ، زمان آ ن رسیده که راه مان را عوض کنیم، یا شاید نباید این کار را بکنیم.

افراد زیادی وجود دارند که به شما خواهند گفت HTML چیز بدی است و XHTML تنها راه حل می باشد. به نظر من این حرف نادرست است. XHTML یک پیشرفت مهم نسبت به HTML محسوب می شود. XHTML قوی تر، با قابلیت انعطاف بیشتر، توانمندتر، با پشتیبانی بیشتر در آینده می باشد و می تواند برای پاسخ گویی به هر نیازی پاسخ بدهید. گاهی شما می خواهید یک صفحه وب ساده را منتشر کنید، بدون اینکه  بخواهید روی هر یک از علائم نقطه گذاری تاکید کنید.

با خوش شانسی، تعداد زیادی راه حل میانی وجود دارد. در عمل سه سلیقه استاندارد برای HTML و XHML وجود دارد. اولی که transitional نامیده می شود، امکان می دهد که از تگ هایی که استفاده نکردن از آنها توصیه شده استفاده کنید. دومی که strict نامیده می شود، استفاده از هر یک از این تگ های کنار گذاشته شده را منع می کند. سومین سلیقه، که frameset نامیده می شود، به شما امکان می دهد هم از تگ های کنار گذاشته شده و هم از فریم ها استفاده کنید.