متغیرها

متغیر Variable مكانی در حافظه است كه برای نگهداری یك مقدار، مورد استفاده قرار می گیرد. مقداری كه قرار داده میشود، قابل تغییر است. نام آن هم بر همین ویژگی دلالت دارد.

وقتی مقداری را در یك متغیر قرار میدهید، مقدار قبلی آن از بین خواهد رفت. متغیرها با نامشان شناخته می شوند، بنابراین در یك قسمت از برنامه (روال) استفاده از دو متغیر یا یك نام مجاز نیست، زیرا واژوال بیسیك قادر به تشخیص آنها نخواهد بود. بر خلاف كنترل ها كه ویژوال بیسیك نام پیش فرضی را برای آنها درنظر میگیرد، نام گذاری متغیرها از همان ابتدا بر عهده ی شما ( برنامه نویس ) است.

قبل از استفاده از یك متغیر باید آن را اعلان ( Delclare ) كنید. اعلان یك متغیر، یعنی نام گذاری آن و تعیین نوع و مقداری كه میتواند بگیرد.

متغیرها فقط میتوانند از همان نوعی كه اعلان شده اند مقدار بگیرند. كه متغیرهای Variant  كه میتوانند از تمام انواع داده مقدار بگیرند.

اعلان متغیرها

برای اعلان متغیرها از كلمه ی كلیدی Dim   استفاده میشود. قبل از استفاده از یك متغیر حتما باید آن را اعلان كرد.البته ویژوال بیسیك اجازه میدهد تا این قاعده ی كلی را زیر پا بگذارید ولی تخلف ازاین قاعده باعث سردرگمی می شود.الزام یا عدم الزام به اعلان متغیرها را میتوانید در منوی Tools|Options، زبانه ی Editor و گزینه ی Require Variable Declaration مشخص كنید. اگر از این گزینه انتخاب شود، در قسمت تعاریف پنجره ی كد، دستور Option Explicit به صورت پیش فرض نوشته می شود. این دستور به ویژوال بیسیك میگوید كه در كل مدول مورد بحث، متغیرها قبل از استفاده باید تعریف شوند. در چنین مدول هایی هر گاه نام یك متغیر اشتباه بنویسید، ویژوال بیسیك آن را به شما گوش زد خواهد كرد. اما اگر این گزینه را غیر فعال كنید، ویژوال بیسیك اشتباه در نوشتن نام یك متغیر را متغیر جدید تلقی كرده و به كار خود ادامه میدهد. در این حالت تمامی متغیرهایی كه اعلان نشوند، از نوع Variant در نظر گرفته می شوند.

شكل كلی استفاده از دستور Dim برای اعلان یك متغیر چنین است:

-----------------------------------------------------

Dim Varname As DataType

نوع داده As   نام متغیر Dim

پسوند نوع Varname Dim

Dim A%

كه در آن Varname نام متغیر و DataType  یكی از انواع داده ی ویژوال بیسیك است.

متغیرهای مورد استفاده در یك روال باید در همان ابتدای روال تعریف شوند. متغیرهای تعریف شده در یك روال قفط در همان روال قابل استفاده اند و در هیچ روال دیگری قابل دسترسی نیستند؛ به این قبیل متغیرها، متغیر محلی گفته می شوند. متغیرهایی كه در قسمت تعاریف مدول یعنی بخش General تعریف شوند، در تمام روال های آن مدول قابل دسترس خواهند بود؛ به این گونه متغیرها، متغیرهای عمومی می گویند.

متغیرهای عمومی فقط در همان مدولی كه اعلان شده اند، دیده می شود. متغیرها را میتوان به گونه ای اعلان كرد در تمام مدول های پروژه قابل دسترس باشند كه در ادامه ی آموزش مورد بحث قرار میدهیم.

به دلیل اینكه نام گذاری متغیرها به عهده ی برنامه نویس است، باید قوانینی برای نام گذاری آنها را بدانید:

• نام متغیر باید یكی از حروف الفبا شروع شود.
• استفاده از حروف و اعداد در نام متغیر مجاز است.
• نام یك متغیر میتواند تا 255 نویسه طول داشته باشد.
• سعی كنید تا حد امكان از حروف خاص ( غیر الفبایی-عددی ) استفاده نكنید؛ زیر خط (-) در این میان یك استثناست. بدین ترتیب دیگر نیازی نیست نگران باشید كه كدام حروف خاص مجازند و كدام حروف غیر مجاز.
• فاصله در نام متغیرها مجاز نیست.
• در نام متغیرها از پسوندهایی استفاده كنید كه نوع آن را مشخص كند. بدین ترتیب دیگر نیازی نیست كه مدام برای اطلاع ازنوع یك متغیر به قسمت اعلان متغیرها مراجعه كنید.

مثلا اگه خواستین یك متغیر از نوع Boolean تعریف كنید میتوانید با پیشوند bln  متغیر را تعریف كنید چون میتوانید تشخیص دهید كه این متغیر از چه نوعی است.

آی دی من در یاهو: soroosh_dehkadeh_it

ایمیل: soroosh.dehkadeh.it@gmail.com