در اواخر دهۀ 1960،یکی از نویسندگان  HMD از  MITفارغ التحصیل شد.وی تحقیقات خود را بر روی پروژه Macمربوط به MIT شروع کرد. این پروژه توسط ARPA سرمایه گذاری شد. ARPAدر طی کنفرانسی قبول کرد که دانشجویان فارغ التحصیل را در دانشگاه ایلینویز جمع آوری کند و از نظرات آنها استفاده  نماید. در این کنفرانس ARPA برنامۀ کاری خود را گسترش داد و اعلام کرد با استفاده از تحقیقات مراکز دانشگاهی قصد بر شبکه کردن کامپیوترها دارد. بدین ترتیب این تصمیم اتخاذ شد که کامیوترها  با خطوطی با سرعت 1کیلو بایت در ثانیه به یکدیگر متصل شوند. این در حالی بود که در آن زمان مردم از طریق خطوط کامپیوتر با سرعت 110 بیت در ثانیه به کامپیوتر متصل می شدند. بدین ترتیب بعد از انجام تحقیقات کسترده و تلاش های فراوان، ARPA محصولی را پیاده سازی کرد که ARPAnet نامیده شد. اینترنت امروزی ،حاصل تکامل تحقیقات بر روی ARPAnet می باشد. ARPAnet به عنوان پدر اینترنت  محسوب می شود.

 توسط ARPAnet  کامپیوترها به صورت شبکه در آمدند و ارتباط ،با سرعت و سادگی برقرار شد و امروزه قادر هستیم که توسط اینترنت و پست الکترونیکی، پیغام ها و فایل ها را به میلیون ها نفر در سراسر جهان ارسال کنیم. هدف این بود که شبکۀ طراحی شده،بدون کنترل مرکزی کارکند، به عبارتی اگر یک قسمت از شبکه مشکل پیداکرد،بقیۀ شبکه کار خود را ادامه بدهند.

پروتکلیکه برای ارتباط در ARPAnet استفاده می شد، به پروتکل کنترل اطلاعات یا TCP معروف شد.توسط TCP اطمینان حاصل می شد که پیغام های فرستاده شده بدون عیب ونقص توسط گیرنده دریافت شده است.

همزمان باانقلابی که در اینترنت ایجاد شد، سازمان ها نیز شبکه را برای ارتباطات درون سازمانی وبرون سازمانی خود طراحی کردند وبدین ترتیب سخت افزارها ونرم افزارهای گوناگونی برای شبکه ایجاد شدند. مسئلۀ مهم این بود که محصولات بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.برای این منظورARPA، پروتکل اینترنت ویا IP را ایجاد کرد که ترکیب این دو پروتکل امروزه بهTCP/IP معروف است.

در ابتدا استفاده از اینترنت محدود به دانشگاهها ومراکز تحقیقاتی بودو بعد از آن مورد استفاده ارتش نیز قرار گرفت. سپس حکومت تصمیم گرفت برای اهداف تجاری نیز از اینترنت استفاده کند. این تصمیم گیری باعث نگرانی بین ارتش ومراکز تحقیقاتی شد، چون تصور می شد با افزایش تعداد کاربران، سرعت اینترنت کمتر شود.ولی چنین مشکلی ایجاد نشدو تاجران فهمیدند که با استفادۀ درست از اینترنت می توانند عملیات خود را بهینه کنند و سرویس های بیشتری را به مشتریان خود عرضه کنند.  همچنین شرکت های مختلفهزینه های زیادی را برای توسعه واستفاده از اینترنت اختصاص دادند.بدین ترتیب رقابت سختی بین برنامه های ارتباطاتی، نرم افزاروسخت افزار به وجود آمد که خواستار افزایش زیر ساخت ها بودند.نتیجۀ این رقابت این شد که پهنای باندها در اینترنت افزایش چشم گیری پیدا کرد.

اینترنت نقش علمی مهمی در رشد اقتصاد و... در دهۀ اخیر داشته است.شبکۀ گستردۀ جهانی به کاربران امکان استفادهاز مستندات چند رسانه ای را دارد.(مستنداتی همراه با متن،گرافیک،انیمیشن،ویدئو،صوت و...)

اینترنت سه دهۀ پیش ایجاد شد ولی فرضیۀWWW، رخداد اخیر بود. در سال 1989تیم برنرس لی ازCERN بر روی توسعۀ تکنولوژی کار کرد که هدف آنسهیم کردن اطلاعات توسط لینک ها بود. این تکنولوژی بر پایۀ زبان جدید SGML شروع شد. SGML یک زبان  استاندارد برای مبادلات اطلاعات تجاری بود. برنرس لی این تحول را HTML  نامید.همچنین پروتکل های خاصی را برای این هدف ایجاد کردند.

تاریخ نویسان، اینترنت و شبکۀ گستردۀ جهانی را در لیست مهمترین و عمیق ترین ساختۀ دست بشر ثبت کرده اند. قبلاً برنامه ها فقط بر روی یک کامپیوتر اجرا می شدند ولی امروزه برنامه ها در تمام دنیا و بین میلیون ها کامپیوتر قابل اجرا می باشند. اینترنت ،شبکۀگستردۀ جهاتی وتتکنولوژی ارتباطات کارهای ما را بسیار ساده و سریع کرده اند و ما را قادر سا خته اند که اطلاعات را به راحتی در اختیار افرراد زیادی قرار دهیم . بدین ترتیب راه تجارت و زندگی را به طرز ژرفی تحت تأثیر قرار داده اند.

کنسرسیوم شبکه گسترده جهانی (W3C)

در اکتبر 1994 تیم برنرسلی سازمانی را با نام کنسرسیوم شبکه گسترده جهانی بنا نمود که کار این سازمان مختص به تکنولوژی شبکه گسترده جهانی بود. یکی از اهداف اصلی این سازمان، قابل دسترس کردن اینترنت برای همه افراد، مستقل از زبان، فرهنگ و ... می باشد. W3C یک سازمان استاندارد، تشکیل شده از MIT (مؤسسه تکنولوژی ماساچوست) INRIA (مؤسسه ملی تحقیقات  و اطلاعات فرانسه) و دانشگاه Kieo ژاپن می باشد. W3Cبالغ بر 400 عضو دارد که مؤسسه Deitel & Associateنیز یکی از اعضای آن است. اعضاء این مؤسسه دارایی های اولیه W3C را فراهم می کنند و ر تعیین جهت استراتژی کنسرسیوم نیز فعالیت می کنند.

تکنولوژی های استاندارد شده توسط W3C به نظریه W3C معروف است. نظریه های W3C شامل XHTML، CSS، XML می باشند. این نظریه ها محصولات واقعی نرم افزاری نیستند، ولی مستنداتی هستند که نقش، گرامر و قوانین تکنولوژی را مشخص می کنند. مستندی که سه مرحله اساسی زیر را در W3C طی کند به یک نظریه تبدیل می شود. این سه مرحله عبارتند از :

1.       کارکردن با طرح : که طرح مربوطه را مشخص می کند.

2.       نظریه کاندیده شده : یک نسخه پایدار از مستند است که توسط آن، صنعت توسعه بتواند پیاده سازی را انجام دهد.

3.       نظریه پیشنهادی : یک نظریه کاندیده شده می باشد که مورد قبول واقع شده است.